Ζωούλα μου σε λατρεύω

P4230070

 

 

 

 

 

Όπως είχα γράψει και παλιότερα το θέμα «πάνα« είναι πιο επίκαιρο από ποτέ.

Για την ακρίβεια και γιατί είναι μια μέρα που θέλω να θυμάμαι, στις 18/5/2013 η Σωτηρία έβγαλε μια και καλή την πάνα και έκοψε και το μπιμπερό.
Ξέρω πολύ καλά ότι έχει να κάνει με το παιδί και ότι το κάθε ένα έχει το ρυθμό του.
Έτσι δεν θέλω να κάνω καμία σύγκριση, ούτε να υπερηφανευτώ έναντι άλλων παιδιών που
καθυστέρησαν.
Θέλω παρόλ’ αυτά να πω στη Σωτηρία, που ίσως κάποτε διαβάσει αυτό το κείμενο, ότι νοιώθω πολύ
περήφανη για το κατόρθωμα της.
Νοιώθω το ίδιο περήφανη για ότι καταφέρνει και για τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τα πράγματα.

Ποια είναι η Σωτηρία;
Είναι αυτή που :

  • Δεν θέλει σε καμία περίπτωση να της πάρεις αυτό που κρατάει στο χέρι,  π.χ. ένα παιχνίδι, ένα μαχαίρι,  αν όμως της το ζητήσεις  πολύ ευχαρίστως θα σου το δώσει.
  • Έχει αρχίσει και μιλάει,  με το δικό της τρόπο βέβαια. Εγώ αργώ να καταλάβω τι μου λέει,  άλλα με υπομονή το λέει και το ξαναλέει μέχρι να καταλάβω. Και αν τα καταφέρω «η μάνα», φωνάζει δυνατά : Ναιαιαιαιαιαι. Νοιώθει και εκείνη περήφανη για μένα που κατάφερα να βρω τη λέξη.
  • Ανεβαίνει όρθια στο σκαμπό και λέει : Κόκοας είμαι.
  • Αν τη ρωτήσω κάτι, απαντάει : Ναι μαμά ή Όχι μαμά. Το λέει τόσο συχνά που απαντάει με τον ίδιο τρόπο και στον Σταμάτη από κεκτημένη ταχύτητα.
  •  Όταν κάθεται στο «γιο-γιο» (μικρό στεφάνι στη λεκάνη), τραγουδάει : α ουνεϊάκι ουνεϊάκι τύπε α η υάς (αχ κουνελάκι κουνελάκι τρύπες να μην τρυπάς).
  • Ότι δει ή ακούσει κατι, μας λέει τι είναι και πάντα τελειώνει με τη λέξη, είναι, π.χ. σκύλος ΕΙΝΑΙ.

Εκτός από αυτά είναι και πολλά άλλα η Σωτηρία, που τα νοιώθω και δεν περιγράφονται με λέξεις.
Όλες οι μαμάδες για τα παιδιά τους νοιώθουν τα καλύτερα και δεν θα αποτελέσω εξαίρεση.
Είναι το παιδάκι μου και το υπεραγαπώ.

Υ.Γ. Ο ελέφαντας όπως φαίνεται στη φωτογραφία φοράει και αυτός πάνα.
Όταν η Σωτηρία έβγαλε την πάνα, έβγαλε την πάνα και από τον ελέφαντα.
Αφού δεν την χρειάζεται εκείνη, ούτε ο ελέφαντας την χρειάζεται.

…………………………………………………………………………………………………………………………

Ξέχασα να αναφέρω ένα ωραίο κόλπο που εφαρμόζω κάθε φορά που βγαίνουμε βόλτα.
Ίσως φανεί χρήσιμο σε κάποιες μανούλες.

Όταν πάμε βόλτα λοιπόν, κουβαλάω μαζί μου ένα γιο-γιο (αναγκαίο κακό μιας και δεν θέλω να της φορέσω πάνα, αλλά ούτε και να μείνω σπίτι).
Έχω επίσης μαζί μου, ένα ρολό σακούλες (αυτές που είναι για τα σκουπίδια, τις μικρές) και κάθε φορά που θέλει να κάνει πιπί, βάζω μια σακουλίτσα στο γιο-γιο.
Όταν τελειώσει ρίχνω λίγο χαρτί για να τραβήξει τα πολλά υγρά, την δένω κόμπο και την πετάω στο κοντινό καλαθάκι για τα σκουπίδια.
Το γιο-γιο μένει έτσι καθαρό για την επόμενη χρήση και το πάρκο, η παιδική χαρά, το λούνα παρκ το ίδιο.

Περιττό να πω ότι, η Σωτηρία δεν έχει βραχεί ποτέ σε βόλτα, μιας και δεν καθυστερώ καθόλου.
Εύχομαι να βοήθησα.


Βάφτιση Σωτηρίας

Πέρυσι τέτοιον καιρό ετοιμάζαμε τη βάφτιση της Σωτηρίας.
Δεν είχα χρόνο και όλα όσα σκεφτόμουν να κάνω δεν τα προλάβαινα.

Είχα πάρει ιδέες από το internet και αποφάσισα το θέμα της βάφτισης να είναι οι πεταλούδες.
Κατά κύριο λόγο, γιατί έχουν φτερά και πετάνε, όπως θα ήθελα να έχει και το παιδάκι μου (μεταφορικά εννοείται).
Και κατά δεύτερο λόγο, γιατί έχουν πολλά χρώματα και μια ευχή που μου αρέσει να δίνω πάντα, είναι : ζωή γεμάτη χρώματα.

Έτσι ξεκίνησα να φτιάξω το προσκλητήριο εμπνευσμένο από το θέμα μου και για καλή μου τύχη βρήκα ένα εκπληκτικό κείμενο που είχε γράψει μια μαμά για το δικό της παιδάκι.

Πεταλουδίτσα μου όμορφη,
πεταλουδίτσα ωραία,
Μάιο σε βαφτίζουμε
μ΄ όλη μας την παρέα.

Θαύμα είσαι του ουρανού
που μπήκες στη ζωή μας
την έκανες πολύχρωμη
και πέταξες μαζί μας.

Πέτα λοιπόν σταλίτσα μου
άνοιξε τα φτερά σου
όλη η ζωή ανοίγεται
και απλώνεται μπροστά σου…

a

Όσον αφορά τις μπομπονιέρες, αποφασίσαμε να τις πάρουμε έτοιμες.
Δεν ήθελα να είναι κάτι ακριβό, γιατί είναι κάτι που οι περισσότεροι πετάνε μόλις φάνε τα κουφέτα
(ή ίσως μετά από καμιά εβδομάδα που τους πιάνουν χώρο και δεν ξέρουν τι να τις κάνουν).
Εκείνον τον καιρό έμαθα ότι φτιάχνουν μπομπονιέρες στο «Χαμόγελο του παιδιού  και η ιδέα
με ενθουσίασε, γιατί μπορεί την μπομπονιέρα να την πετάξουν άλλα τα χρήματα μας θα έπιαναν τόπο.
Έτσι και κάναμε.

003   002

Τα βασικά ήταν έτοιμα και είχα αποφασίσει να κάνω κάτι ακόμα για να μας θυμίζει εκείνη τη μέρα.
Ένα βιβλίο ευχών.
Βιβλίο ευχών είχα φτιάξει και στο γάμο μας αλλά όχι με μεγάλη επιτυχία.
Ξεκίνησα σχεδιάζοντας το σχήμα που ήθελα να έχει, και τι άλλο θα μπορούσε να είναι
εκτός από πεταλούδα;
Ο Σταμάτης ανέλαβε να μου κόψει χοντρά χαρτόνια στο σχήμα που είχα σχεδιάσει και από κει και πέρα έμενε η διακόσμηση των άσπρων σελίδων.
Το αποτέλεσμα μπορώ να πω με εντυπωσίασε.

P2260113 1

P2260114 1

P2260118 1

P2260120 1

P2260122 1

P2260125 1

P2260127 1

P2260129 1

Κάτι ακόμα όμως έλειπε.
Ήθελα η Σωτηρία πηγαίνοντας στην εκκλησία να φοράει στεφανάκι με λουλούδια.
Δεν ήθελα όμως να είναι αληθινά για να μπορέσω να το κρατήσω για ενθύμιο.
Τελικά τα κατάφερα και έφτιαξα ένα όπως ακριβώς το ήθελα.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA   OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Και μια στέκα σε περίπτωση που δεν θέλει το στεφανάκι.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ο νονός δε της Σωτηρίας ακολούθησε το θέμα της βάφτισης.

171   169   158   168

Θα ήθελα να επίσης να αναφερθώ στον Διονύση, τον παγωτατζής που πρόσφερε οικονομικό παγωτό στο τέλος της βάφτισης και ήταν εκπληκτικός.

 

Υ.Γ. Στιγμές μιας γλυκιάς ανάμνησης.