Γράμμα προς τη μαμά μου και τον μπαμπά μου

Ένα από τα ομορφότερα κείμενα που μας έδωσαν στις σχολές γονέων.
Το έχω κολλήσει στο ψυγείο για να μην ξεχνάω ποτέ τι θέλει να μου πει το παιδί μου.
Και αν κάποιες φορές ξεχνάω, ξέρω ότι προσπαθώ να κάνω πράξη όσα περισσότερα μπορώ.
Γιατί πριν δεν ήξερα, τώρα όμως ξέρω και δεν έχω καμία δικαιολογία.

1. Μη φοβάστε να είστε σταθεροί μαζί μου. Αυτό θα με κάνει να νιώθω περισσότερη σιγουριά

2. Μη με παραχαϊδεύετε. Ξέρω πολύ καλά πως δεν θα πρέπει να μου δίνετε ο,τιδήποτε σας ζητώ. Σας δοκιμάζω για να δω.

3. Μη με κάνετε να νιώθω μικρότερο απ’ ότι είμαι. Αυτό με σπρώχνει να παριστάνω καμιά φορά το «σπουδαίο».

4. Μη μου κάνετε παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείτε. Θα προσέξω περισσότερο αυτό που θα μου πείτε, αν μου μιλήσετε ήρεμα μια στιγμή που θα είμαστε οι δυο μας.

5. Μη μου δημιουργείτε το συναίσθημα πως τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες που έχω μάθει ν’ αναγνωρίζω.

6. Μη με προστατεύετε από τις συνέπειες των πράξεών μου. Χρειάζεται καμιά φορά να πάθω για να μάθω.

7. Μη δίνετε μεγάλη σημασία στις μικροαδιαθεσίες μου. Καμιά φορά δημιουργούνται ίσα – ίσα για να κερδίσω την προσοχή που ζητούσα.

8. Μη μου κάνετε συνεχώς παρατηρήσεις γιατί τότε θα χρειαστεί να προστατέψω τον εαυτό μου κάνοντας τον κουφό.

9. Μη μου δίνετε επιπόλαιες υποσχέσεις. Νιώθω πολύ περιφρονημένο όταν δεν τις κρατάτε.

10. Μην υπερτιμάτε την τιμιότητά μου. Συχνά οι απειλές σας με σπρώχνουν στην ψευτιά.

11. Μην πέφτετε σε αντιφάσεις. Με μπερδεύετε έτσι αφάνταστα και με κάνετε να χάνω την πίστη μου σ’ εσάς.

12. Μη με αγνοείται όταν σας κάνω ερωτήσεις, γιατί θ’ ανακαλύψετε πως θ’ αρχίσω να παίρνω τις πληροφορίες μου από άλλες πηγές.

13. Μην προσπαθείτε να με κάνετε να πιστέψω πως είστε τέλειοι ή αλάνθαστοι. Είναι μια δυσάρεστη έκπληξη γα μένα όταν ανακαλύψω πως δεν είστε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

14. Μη διαννοηθείτε ποτέ πως θα πέσει η υπόληψή σας αν μου ζητήσετε συγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση εός λάθους σας μου δημιουργεί πολύ θερμά αισθήματα απέναντί σας.

15. Μην ξεχνάτε πως μ’ αρέσει να πειραματίζομαι. Χωρίς αυτό δεν μπορώ να ζήσω. Σας παρακαλώ παραδεχθείτε το.

16. Μη ξεχνάτε πόσο γρήγορα μεγαλώνω. Θα πρέπει να σας είναι δύσκολο να κρατήσετε το ίδιο βήμα με μένα, αλλά προσπαθείστε, σας παρακαλώ.

17. Μην ξεχνάτε πως δεν θα μπορέσω ν’ αναπτυχθώ χωρίς πολύ κατανόηση και αγάπη. Αυτό όμως δε χρειάζεται να το πω, έτσι δεν είναι;


Σχολές γονέων

Συνέχεια ακούω ότι κανείς δεν σου μαθαίνει πως να είσαι σωστός γονιός.
Ή μήπως σου μαθαίνει;

Το διάστημα που ήμουν έγκυος παρακολούθησα μαθήματα στις σχολές γονέων.
Πολλοί γονείς θα ήθελαν να παρακολουθήσουν αντίστοιχα μαθήματα αλλά δεν υπάρχει καμιά
ενημέρωση.
Εγώ έμαθα τυχαία από την κουμπάρα μου ότι γίνονται μαθήματα για γονείς στον παιδικό σταθμό
που πήγαινε η μικρή της.
Η επίσημη σελίδα είναι αυτή.
Για τα δυτικά προάστια η έδρα είναι στο Αιγάλεω και όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να επικοινωνήσει
μαζί μου για να του δώσω τα στοιχεία της υπεύθυνης.

Παρακολουθώντας τα μαθήματα συνειδητοποίησα πόσα »λάθη» ήμουν έτοιμη να κάνω.
Ο τρόπος που μεγαλώσαμε, καλός ήταν, αλλά μπορεί να γίνει και καλύτερος.

Και όπως είπε η ψυχολόγος - δασκάλα των μαθημάτων : «Η γνώση είναι δύναμη».

Ας μπούμε λοιπόν στη διαδικασία  αρχικά να ενημερωθούμε και στη συνέχεια να κάνουμε τις
απαραίτητες διορθώσεις σε ότι νομίζουμε ότι πρέπει να αλλάξει.
Η αλλαγή είναι δύσκολη γιατί έχει εδραιωθεί μέσα μας ο τρόπος διαπαιδαγώγησης των γονιών μας,
αλλά αν θέλουμε όλα τα μπορούμε.
Η τελειότητα δεν είναι ποτέ ο στόχος, γιατί τέλειος δεν είναι κανείς, μπορεί όμως ο καθένας μας να γίνει
καλύτερος γονιός.
Αν προσπαθήσουμε όλοι κάτι μπορεί να αλλάξει.

Δεν είμαι ειδικός και η απόψεις μου για τη διαπαιδαγώγηση ενός παιδιού είναι υποκειμενικές.
Θα μεταφέρω όμως κατά διαστήματα κείμενα από τις σημειώσεις μου στα μαθήματα και
ενδιαφέροντα άρθρα, απλά για προβληματισμό και ίσως για συζήτηση.


Ελληνικό σχολείο

Ελληνική παιδεία.
Τα παιδιά λένε είναι το μέλλον.
Η παιδεία τότε των παιδιών καθορίζει το πως θα είναι το μέλλον αυτό.

Με έχουν ενοχλήσει τόσα πράγματα που δεν ξέρω τι να περιμένω πια.
Αναρωτιέμαι τι πρόκειται να συμβεί στο μέλλον.

Θα αναφερθώ σε κάτι που συμβαίνει τώρα και πλήττει τα παιδάκια της γειτονιάς μου.
Στην περιοχή μου είναι το 17ο δημοτικό στο Αιγάλεω.
Και δεν χωράει το μυαλό μου αυτό που συμβαίνει.

Η ανιψιά μου φέτος θα έπρεπε να πηγαίνει προνήπια.
Το πως το περίμενε δεν περιγράφεται.
Θα πήγαινε «σχολείο».
Πήρε τσάντα, παγούρι, ταπεράκι για το τοστ, μπλοκ ζωγραφικής, μαρκαδόρους.
Χτένισε τα μαλλιά της, φόρεσε το καινούριο της φόρεμα και πήγε στο σχολείο.

Το όνειρο δεν κράτησε για πολύ.
Η δασκάλα της, από ότι είπε ο διευθυντής, έχει κάποιο πρόβλημα υγείας  με τις φωνητικές της χορδές και ζήτησε να μετατεθεί σε γραφείο πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Αν και μου ακούστηκε παράξενο, μιας και η κοπέλα είναι αναπληρώτρια και θα μπορούσε απλά να μην κάνει τα χαρτιά της φέτος, αφού έχει πρόβλημα, το προσπερνώ.
Μια εβδομάδα δεν κάνανε μάθημα γιατί είχε πάρει αναρρωτική, δεύτερη το ίδιο.
Λέω, θα φέρουν αντικαταστάτρια, η κοπέλα έχει πρόβλημα και δεν είναι σε θέση να μπει στην τάξη.
Και εδώ έρχεται η απάντηση, ότι τελικά η δασκάλα μετατέθηκε και δεν θα έρθει αντικαταστάτρια γιατί τα προνήπια δεν είναι υποχρεωτικά.

Πάμε καλά;

Τα παιδάκια δε, που δηλώσαν ότι θέλουν να παραμένουν στο ολοήμερο κάνουν μάθημα κανονικά.
Του χρόνου, δηλαδή, τα νήπια θα είναι δυο ταχυτήτων.
Τα μισά παιδιά θα έχουν παρακολουθήσει τα προνήπια και τα αλλά μισά όχι.
Άσε που άντε να πούμε στην ανιψιά μου ότι τελικά δεν θα πάει σχολείο, που με τόση λαχτάρα ετοιμαζόταν τόσο καιρό.

Δεν μπορώ να πιστέψω ότι έτσι θα χτιστεί το μέλλον.


Κουκλόσπιτα από χαρτί

Τις κατασκευές από χαρτί τις λατρεύω.

Θα αναφερθώ σε μια σχετικά παλιά ασχολία μου, που ίσως να ενδιαφέρει αρκετούς.

Τα κουκλόσπιτα είναι κάτι που λατρεύω.

Ένας μικρόκοσμος, φτιαγμένος για να μένουν οι κούκλες.

Με κάνουν να ονειρεύομαι ότι είμαι και εγώ κομμάτι της ιστορίας τους, και κατοικώ μέσω της
φαντασίας μου σε αυτά.

Θυμάμαι ήταν καλοκαίρι όταν η κουμπάρα μου μου είπε για ένα site που μπορείς να φτιάξεις
κουκλόσπιτα από χαρτί  αρκεί απλά να εκτυπώσεις τα πατρόν.

Εκείνο το καλοκαίρι διάβαζα για να δώσω εξετάσεις στον ΑΣΕΠ και πήγαινα φροντιστήριο.

Μόλις γύριζα σπίτι από το μάθημα, με έπιανε μια μανία να πιάσω το ψαλίδι και να αρχίσω
να κόβω, που δεν περιγράφεται.

Είχα φτιάξει αρκετά, σε σημείο που ο Σταμάτης έλεγε »ποσά θα κάνεις δεν χωράνε άλλα
στο σπίτι».

Τότε δούλευα σαν ωρομίσθια στα ολοήμερα δημοτικά και έκανα εικαστικά.

Έτσι, σκέφτηκα να κάνω μια κλήρωση και να τα χαρίσω στα τυχερά παιδάκια.

Υπεύθυνη ολοήμερου ήταν μια εκπληκτική κοπέλα που σε συνεννόηση μαζί της και με τη
χρηματοδότηση της, αποφασίσαμε να φτιάξουν τα παιδιά της πέμπτης και της έκτης
κουκλόσπιτα στο μάθημα μου και μαζί με αυτά που είχα φτιάξει εγώ, να έπαιρνε το κάθε
παιδί από ένα στο τέλος της χρονιάς.

Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν.

Με ξάφνιασαν ευχάριστα όταν είδα πόσο γρήγορα και αποτελεσματικά δούλευαν.

Τα μικροτέρα παιδιά για να μην έχουν παράπονο έκαναν άλλες κατασκευές με χαρτί, πιο εύκολες,
ανάλογα με την ηλικία τους.

Και βεβαία, το ωραίο είναι να μοιράζεται κανείς τη γνώση και θα αναφέρω τα 2 site από τα οποία
εκτύπωσα τα πατρόν για τις κατασκευές των παιδιών.

  1. http://paperm.jp/craft/index.html (αν και είναι στα κινέζικα δεν με εμπόδισε να φτιάξω,               ούτε εμένα ούτε τα παιδιά τα κουκλόσπιτα)
  2. http://cp.c-ij.com/en/index.html

Απολαύστε τις κατασκευές των μαθητών μου και καλή επιτυχία με τις δικές σας κατασκευές
που θα χαρώ πολύ να μου στείλετε φωτογραφίες.

30. 2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ   32. 2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ   08. 2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ Σ   16. 2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ Σ   29. 2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ   33. 2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ   34. 2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ   13. 2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ Σ   12. 2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ Σ   37. 2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ   28. 2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ   27. 2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ   26. 2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ   25. 2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ   22. 2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ   23. 2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ   24. 2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ

 

 


Καρεκλάκι αυτοκινήτου

Τον τελευταίο καιρό ψάχναμε για καρεκλάκι αυτοκινήτου.

Το παλιό που είχαμε δεν χωράει πια τη Σωτηρία και έτσι έπρεπε να πάρουμε μεγαλύτερο.

Το πρώτο που είχαμε ήταν αυτό που τη βάλαμε φεύγοντας από το μαιευτήριο.

Από εκείνη τη μέρα δεν πήγε πουθενά χωρίς να καθίσει στο καρεκλάκι της.

Όσο ήταν μωράκι έμπαινε και στο καρότσι και έτσι μας βόλεψε διπλά.

Όσον αφορά τα καρεκλάκια αυτοκινήτου είμαι απόλυτη.

Είναι ο μόνος τρόπος να προστατεύσει κανείς το παιδί του όσο αυτό μετακινείτε με το αυτοκίνητο.

Έχω αποφασίσει να κάθομαι μαζί της στο πίσω κάθισμα, αλλά αυτό δεν με εμποδίζει να φοράω ζώνη.

Το καλοκαίρι και καθώς πηγαίναμε για μπάνιο  στην παραλιακή  κάποιος από πίσω δεν πρόλαβε να
σταματήσει και έτσι πέφτει πάνω στον πίσω μας και αυτός με τη σειρά του πάνω μας.

Όλοι όσοι ήμασταν στο αυτοκίνητο ήμασταν δεμένοι με τις ζώνες και η Σωτηρία όπως πάντα στο
καρεκλάκι της.

Αν και δεν ήταν μεγάλο το χτύπημα εγώ είχα δυο μέρες πονοκέφαλο από το τράνταγμα.

Η Σωτηρία ούτε που κουνήθηκε, λόγω του ότι το καρεκλάκι της κοίταγε προς τα πίσω.

Όταν λοιπόν αποφασίσαμε να αλλάξουμε καρεκλάκι διαβάσαμε πολλά άρθρα στο internet, είδαμε
αποτελέσματα crash test και μάθαμε ότι το να κοιτάει το παιδί προς τα πίσω μέχρι 4 χρονών είναι
5 φορές πιο ασφαλές από το να κοιτάει μπροστά.

Σε όσους το έλεγα βέβαια μου έλεγαν ότι δεν μπορεί να κοιτάει προς τα πίσω γιατί θα ζαλίζεται.

Και εδώ έρχεται η απορία.

Τα παιδάκια στο εξωτερικό που κάθονται ανάποδα δεν ζαλίζονται;

Ας πούμε ότι έχουν καλύτερους δρόμους.

Αλλά και πάλι δεν πρέπει τότε να προστατεύουμε τα παιδιά μας ακόμα περισσότερο αφού ξέρουμε
ότι οι δρόμοι στην Ελλάδα δεν είναι καλοί και έτσι προκαλούνται περισσότερα ατυχήματα;

Τέλος πάντων, ο κάθε γονιός είναι υπεύθυνος για το παιδί του και δεν θα τον κρίνω.

Μετά από πολύ ψάξιμο, βρήκαμε ένα καρεκλάκι που μπαίνει προς τα πίσω μέχρι 4 χρονών.

Και ήταν το μοναδικό που άφηνε χώρο ανάμεσα στο καρεκλάκι και στο κάθισμα του αυτοκινήτου
για να μπουν τα πόδια του παιδιού.

Εύχομαι να μη γίνει ποτέ τίποτα όσο μετακινούμαστε και το ίδιο θα ευχηθώ και σε κάθε οικογένεια,
με ή χωρίς καρεκλάκι.

Θα αναφέρω και κάτι που πολλοί δεν το γνωρίζουν.

Ποτέ με μπουφάν τα παιδάκια στο καρεκλάκι, γιατί δημιουργεί κενό ανάμεσα στη ζώνη και
στο σώμα του παιδιού και η ζώνη δεν το κρατάει σωστά.

Καλές μετακινήσεις σε όλους.


Ρούχα για σπάσιμο

Χτες βλέποντας το χιόνι θυμήθηκα κάτι από την παιδική μου ηλικία.

Στη Λάρισα που μεγάλωσα το χειμώνα κάνει πολύ κρύο.

Θυμάμαι, ήταν μια μέρα με παγωνιά και η μαμά μου είχε απλώσει ρούχα.

Όταν πήγε να τα μαζέψει, τι να δει. Τα ρούχα από την παγωνιά είχαν γίνει παγάκια.

Λόγω του ότι ήταν βρεγμένα, το πολύ κρύο τα κοκάλωσε.

Όταν τα έφερε μέσα, μου φάνηκαν τόσο αστεία που στέκονταν με τα μανίκια απλωμένα, που τα έπιασα για να τα τσαλακώσω.

Άκουσα τότε τη μαμά μου να φωνάζει : Μηηηηη θα τα σπάσεις….

Αυτό ήταν. Δεν μπορούσα να κρατηθώ από τα γέλια.


Κουβέρτα, πάπλωμα ή υπνόσακος;

Ο χειμώνας έκανε την εμφάνιση του και στην Αθήνα, γιατί από ότι μαθαίνω σε άλλες πόλεις
έχει εμφανιστεί νωρίτερα.

Το βράδυ η θερμοκρασία πέφτει, και έρχεται το ερώτημα : Με τι σκεπάζεις ένα παιδί;

Κουβέρτα, πάπλωμα ή υπνόσακος;

Συνήθως τα παιδιά ξεσκεπάζονται στον ύπνο τους και αυτό ανησυχεί πολλούς γονείς.
Το ίδιο και εμένα.

Σαν λύση βρήκα τον υπνόσακο.

Έτσι από πέρυσι η Σωτηρία κοιμάται με υπνόσακο.

Δεν έχει, όμως, μανίκια και έτσι την σκεπάζω και με μια μικρή κουβερτούλα φλις.

Άκουσα, ότι φτιάχνονται πλέον αμάνικοι για να μην παθαίνουν τα παιδιά θερμοπληξία.

Τα χεράκια τους όμως δεν κρυώνουν;

Πολλοί παιδίατροι λένε ότι δεν πρέπει να ντύνουμε τα παιδιά χοντρά το βράδυ. Πιο είναι όμως τελικά το όριο που κάνει κάτι να θεωρηθεί χοντρό;

Σήμερα νομίζω κάνει περισσότερο κρύο και τη σκέπασα και με μια κουβέρτα.

Όλο το βράδυ θα έχω το νου μου μήπως και ξεσκεπαστεί, μήπως ιδρώσει;

Εγώ, το βράδυ αν δεν είμαι καλά σκεπασμένη δεν μπορώ να κοιμηθώ.

Γιατί για τα παιδιά να μην ισχύει το ίδιο;

Εσείς με τι σκεπάζετε τα παιδιά σας;

 


Τα επαγγέλματα των παιδιών

Τα παιδιά βλέπουν τον κόσμο λίγο διαφορετικά από τους μεγάλους.

Έτσι το επάγγελμα τους δεν θα μπορούσε να είναι ένα κλασικό επάγγελμα στον κόσμο των μεγάλων.

Είναι απίθανο το πως αντιλαμβάνονται τα πράγματα και έχουν πάντα τη διάθεση να σε εκπλήσσουν ευχάριστα σε μια απλή,  για τα δεδομένα μας, ερώτηση.

-Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις;

Απαντήσεις που έδωσαν κοντινά μου παιδάκια ηλικίας 4-5 χρονών :

-Φυτευτής. (Ήταν τη μέρα που φύτεψε κρεμμυδάκια στη γλάστρα)

-Κοσμημάτρια. (Έμαθε ότι η μαμά μιας φίλης της φτιάχνει κοσμήματα)

-Κουρεύτρια. Αν σ’ αρέσει απλά να κουρεύεις.

-Παλαιοντολόγος. Δηλαδή, ο επιστήμονας που ψάχνει για δεινόσαυρους. Το επάγγελμα του μέλλοντος.

Είναι ωραίο να ακούς τα παιδιά, σου μαθαίνει πολλά η αθωότητα τους.

Εσάς τι θα γίνουν όταν μεγαλώσουν τα παιδιά σας; (το πρώτο, το αυθόρμητο επάγγελμα)


Νυχτερινός ύπνος

Ο ύπνος των παιδιών είναι θέμα σε πολλές συζητήσεις με άλλες μαμάδες.

Αυτό, όμως, που με απασχολεί δεν είναι ότι η μικρούλα μου δεν κοιμάται, αλλά το πως κοιμάται.

Μέχρι τώρα (18 μηνών), το βραδύ την παίρνω αγκαλίτσα και τη νανουρίζω μέχρι να κοιμηθεί.

Όταν διάβασα το εξής :

Η μάνα δεν είναι ένα πρόσωπο για να στηρίζεσαι επάνω του

αλλά, εκείνη που σε βοηθά να μη χρειάζεσαι στηρίγματα.

άρχιζα να προβληματίζομαι.

Κάνω καλά που τη νανουρίζω ή μήπως την κάνω να στηρίζεται επάνω μου και δεν την αφήνω να τα καταφέρει μόνη της;

Από την άλλη  κάποιες φορές όταν την βάζω στην κούνια της για να κοιμηθεί μόνη της, φωνάζει »μαμά» (επίμονα) και μόλις την πάρω αγκαλιά χαλαρώνει και κοιμάται.

Άρα μήπως έχει ανάγκη να νοιώθει ότι την αγαπάω και δεν την εγκαταλείπω μονή της σε ένα δωμάτιο;

Έχω μπερδευτεί.

Τι να είναι καλύτερο;

  • Να νοιώθει στοργή και ας στηρίζεται επάνω μου;
  • Να στηρίζεται στον εαυτό της και να μη νοιώθει ένα μέρος της στοργής μου;

Υπάρχει πάλι το ενδεχόμενο να με χειρίζεται.

Τι κάνω σε αυτή την περίπτωση;

Πολλά τα ερωτήματα.


Ευτυχισμένο 2013

Ευτυχία είναι μια λέξη που λατρεύω.

  1. Κατάσταση βαθιάς και διαρκούς ικανοποίησης, που δημιουργείται από την εκπλήρωση των ψυχικών και υλικών αναγκών και επιθυμιών.
  2. Καλή τύχη.

Τα περιλαμβάνει όλα.

Έτσι λοιπόν εύχομαι σε όλους ευτυχία για το 2013.

Και για να μη λείπει τίποτα, και πολλή μαγεία, στις ζωές μας.